Indra Dewitte 'De Zevende Dag' @ Belgische Babes Movies

Indra Dewitte (Leuven, 9 augustus 1972) is journaliste bij de VRT.

Indra Dewitte studeerde Germaanse in Gent en haalde een master in Münster (Duitsland). Na haar studies werkte ze een tijdje bij een klein productiehuis voor televisie (dat meewerkte aan de documentaire Abo, een vrouw in Congo). In 1998 ging ze op de nieuwsdienst van VTM werken. Ze begon er als journaliste wanneer de commerciële radio’s Topradio en Q-music met nieuws beginnen en VTM met een ochtendjournaal. In 2000 stapte Belgische babe Indra Dewitte over naar de VRT en ging voor Koppen werken als reporter en presentator. Drie jaar later stapte Dewitte over naar Terzake en sinds september 2007 presenteert ze De Zevende Dag met Alain Coninx. Sinds 2008 staat ze zelf in voor het grootste deel van de presentatie.

Indra Dewitte is gehuwd, woont in de buurt van Genk en heeft een dochter.

Indra Dewitte: “Ik heb de politie gehaat!”

In dit interview vertelt ‘De Zevende Dag’-gastvrouw hoe ze als meisje getuige was van de arrestatie van haar vader en hoe dat haar misschien wel voor de rest van haar leven getekend heeft. Hier alvast een uittreksel.

(…)
Je vader zat een keer tien dagen in de cel. Hoe heb je dat beleefd?

Indra Dewitte: Heel traumatisch was dat. Ik was toen 10. Ze hadden hem naar Tongeren gebracht. Daar zaten toen de zware criminelen. En als je foto’s ziet van mijn vader: smal, een ringbaardje, een grote pacifist! Ik heb nog geen tik op m’n billen gehad van hem! En hij werd dan opgesloten in de gevangenis. Voor mij totaal onbegrijpelijk. Heel choquerend. Als ik ooit gerebelleerd heb, was het toen. Ik was héél erg antipolitie dat jaar.

Waarom werd je vader gearresteerd?

Indra Dewitte: Hij weigerde zijn lidgeld te betalen van de Orde van Geneesheren. De aanklacht luidde: een blamage voor het beroep geneesheer. Dus stuurde de Orde een deurwaarder. Met man en macht werden de meubels uit het huurhuis waar we woonden gehaald. De drie meubels die we hadden. Ik was een kind zonder tv. Dus helemaal niet voorbereid op dat soort taferelen. Er was zelfs een waterkanon aangerukt herinner ik mij.

Ik vond het zo onrechtvaardig. Er liepen toen een paar corruptieschandalen, die ik door mijn ouders van dichtbij volgde. Dan plaats je dat wat je vader overkomt niet meer hé. Dan vergroot je dat uit…

(in gepeins) Mijn moeder hebben ze naar buiten gedragen. Mijn vader in de handboeien. Mijn broertje van zeven verloor helemaal de pedalen. Ik bedoel: ik kom uit een heel rustig gezin; een heel warm nest. Wij roepen niet, wij maken geen ruzie. Dan is dat heel confronterend. Het heeft voor een stuk bepaald wie ik geworden ben.

Na tien dagen en een betoging werd je vader vrijgelaten, de meubels stilletjes teruggegeven. Genoegdoening gehad?

Indra Dewitte: Wat is genoegdoening? Ik denk niet dat ze ooit nog zo’n actie herhaald hebben. Nadat het gebeurd was, heb ik de groepspraktijken zien opkomen. Steeds meer dokters die aan terugbetalingstarief gingen werken, waarbij de patiënt alles terugkrijgt van het ziekenfonds. In die zin was mijn vader misschien een trendsetter. (glimlacht)

De tv van Indra Dewitte & Ivan De Vadder

9/11
Ivan: ‘Een echt JFK-moment: waar was je toen de vliegtuigen in de WTC-torens vlogen? Bij de eerste crash zat ik in de auto, de tweede heb ik live zien gebeuren. De rest van de avond zat ik aan het scherm gekluisterd.’

Indra Dewitte: ‘Wij waren met de hele Koppen-redactie getuige van de eerste inslag. Hallucinant! Eerst dachten we nog dat het getrukeerd was, maar toen bleek dat het echt was. Kippenvel.

Mannen op de maan
Ivan: ‘Mijn eerste herinnering. Vijf jaar was ik, en ik herinner me van die 21e juli 1969 twéé onvergetelijke gebeurtenissen: Eddy Merckx won zijn eerste Tour en de mens landde op de maan. Ik mocht ’s nachts even opblijven voor die beklijvende maanbeelden, al was ik toch liever met mijn vader naar Parijs gereisd om Merckx’ overwinning te vieren.’

De brieven van Panorama
Indra Dewitte: ‘Ik ben grootgebracht zonder tv, bij ons thuis werd er naar de radio geluisterd. Op donderdag zat ik echter bij de buren terwijl mijn ouders nog aan het werk waren en mocht ik naar Panorama kijken. Ik was vooral fan van de brieven aan het eind, waarbij de vragen van kijkers beantwoord werden. Heel direct, een beetje zoals het vroegere dienstbetoon van de politici. Onvervangbaar.’

Man bijt hond
Indra Dewitte én Ivan: ‘En dan preciezer: Vaneigens, en nóg preciezer: de mammie van Vaneigens. Hun humor lijkt een beetje op die van Monty Python, maar dan in de Vlaamse versie. We zijn allebei grote fan. Bovendien herinnerde onze regisseur zich dat er ooit een De Vadder IFan-club heeft bestaan, en die willen wij nu nieuw leven inblazen. Onze trailer nog niet gezien?

Achter de schermen... Indra Dewitte

    Geboren op 9 augustus 1972 in Leuven
    Heeft nog een jongere broer
    Vader is landbouwer, mijnwerker en tenslotte dokter, moeder is verpleegster
    Als klein meisje wil Indra advocate worden. Op haar twaalfde heeft ze al een journalistieke roeping.

Op het werk...
Indra Dewitte gaat Germaanse Talen studeren in Gent en haalt een master in Münster, Duitsland.
Na haar studies werkte ze een tijdje bij een klein productiehuis voor televisie (dat meewerkte aan Abo, een vrouw in Congo).

In 1998 gaat Indra Dewitte op de nieuwsdienst van VTM werken. Ze begint er als journaliste wanneer de commerciële radio’s Topradio en Q-music met nieuws beginnen en VTM met een ochtendjournaal.

In 2000 stapt ze over naar de VRT en gaat voor Koppen werken als reporter en presentator. Drie jaar later stapt Indra over naar Terzake en sinds september 2007 presenteert ze De zevende dag met Alain Coninx.
...en ernaast
Indra Dewitte was een fervent watersportster, maar een ongeval maakte daar een einde aan. Haar passies zijn reizen, lezen en haar dochter.

Ze is gehuwd, heeft 1 dochter en woont in de buurt van Genk.

Indra Dewitte is vlekje kwijt

Het viel amper op in het kleurrijke decor van het Eén-programma De zevende dag, maar toch: presentatrice Indra Dewitte (37) is haar markante schoonheidsvlek kwijt.

'Ik heb de vlek laten weghalen na mijn bevalling. Ik heb een soort zonneallergie ontwikkeld en de vlek begon te jeuken. Ik vind het jammer dat het vlekje weg is: het was iets van mezelf. Iedereen moet tegenwoordig zo'n perfect en vlekkeloos gezicht hebben, daar hou ik niet van. Die vlek was mijn hoek eraf.'

Ivan De Vadder en Indra Dewitte met meer nieuws en controverse
'De zevende dag' gooit toog buiten

Gedaan met het brunchgevoel in De zevende dag: het zondagse programma kiest vanaf 5 september resoluut voor nieuws en discussie. Weg met de toog, weg met de Waalse broers Deborsu en hun rubriek Dag Vlaanderen, weg met àlle rubrieken, weg met de vrijblijvende babbels. Hét sleutelwoord wordt controverse, zegt Ivan De Vadder die terugkeert naar het programma dat al 22 jaar bestaat.
'Het politieke debat wordt het belangrijkst. We gaan ook oog in oog met dé politieke figuur van de week.'

Ivan De Vadder zal De zevende dag met Indra Dewitte presenteren in een nieuw decor met veel wit en oranje. Het vorige decor - met veel wit en groen - ging maar een jaar mee en lag onder vuur omdat het publiek niet alles kon volgen.

Indra Dewitte zegt dat ze bovenop het nieuws wil zitten. 'Daarom zijn er geen vaste rubrieken, wat niet wil zeggen dat we niet meer over eten en mode zullen praten. De vragen over de sport laat ik over aan Chris Van den Abeele.' Die zat al in De zevende dag om over sport te praten. Nu gaat hij ook kritisch naar kranten, tijdschriften en tv-zenders kijken.

Voor wie aan die nieuwe stijl een Oostblokgevoel overhoudt: in De zevende dag wordt voortaan niet alleen aan het einde maar ook in het midden van de uitzending live muziek gemaakt. Het programma beschikt nu ook over een zogenaamde muziekset, zoals ze die bij De laatste show hebben.

Indra Dewitte vindt heisa over decor 'De zevende dag' terecht

Een leger actieve senioren had de VRT bijna bestormd omdat het decor van De zevende dag vernieuwd is. Presentatrice Indra Dewitte noemt de herstart geslaagd. 'Maar alles kan beter.'
Een volksopstand was het, maar dan van het bescheiden soort. Het trouwe studiopubliek van De zevende dag kon de uitzending door het vernieuwde decor bij momenten amper volgen. Presentatrice Indra Dewitte (36) hoorde meteen na de uitzending dat er iets aan de hand was.

'Het politieke debat is in het vernieuwde decor van De zevende dag moeilijk te zien voor het publiek. We hadden schermen opgehangen, maar dat waren er te weinig. De reactie van het publiek was terecht: als je niet kunt volgen, wat zit je daar dan te doen? Ook voor mij was het moeilijk tijdens dat debat: ik zat mee op het scherm te kijken alsof ik het licht had gezien. Het was een beginnersfout die nu is opgelost.'

Dat Man bijt hond het gemor over het decor wereldkundig maakte, vindt Indra Dewitte niet erg. 'Wij hebben hen zelfs de telefoonnummers van de studiogasten bezorgd. We zijn niet humorloos, we weten dat Man bijt hond zoiets met een knipoog aanpakt. Het was vrijdag ook te horen bij Tomas De Soete op Studio Brussel, ja. Een aantal studiogasten van De zevende dag heeft daar oude decorstukken meegekregen. Het was zelfs de bedoeling dat Alain Coninx die zou overhandigen.'

Indra Dewitte is kritisch voor het vernieuwde De zevende dag . 'Tien minuten na de uitzending was ik blij dat ik nergens over was gestruikeld en geen glas had laten vallen. Twee dagen later had ik meer kritiek, vooral op mezelf. We zijn in elk geval niet de mist in gegaan. De waardering van de kijker was goed. Alles kan beter, natuurlijk.'

In de eerste vernieuwde aflevering was gouverneur Steve Stevaert de centrale gast. Hij mocht zijn licht over de gesprekken en debatten van de hele uitzending laten schijnen. Experiment geslaagd? 'Ik denk het wel. Vandaag is acteur Frank Focketyn te gast, volgende week Helmut Lotti: we zoeken vooral naar een brede waaier van mensen die iets met een zekere afstand kunnen vertellen. De centrale gast is geen bijzitter. Hij of zij reflecteert en vertelt ook over zichzelf.'

Geen zondags actualiteitenprogramma zonder debat. Vorige week werd het een geroep en getier over de afluisterwet en vrijgelaten gangsters. Een debat met vier mannen dat weinig inzicht opleverde. Niet waar, geeft Indra Dewitte zich bloot. 'Ik vond advocaat Hans Rieder en Gerolf Annemans de mooiste tegenstanders. Annemans noemde de discussie een politiek spelletje van de rechters, Rieder zei dat het een zuiver politiek spel was. Dít debat wil ik horen , dacht ik. Al werd het soms heel technisch en ingewikkeld. Ik blijf een debat even waardevol vinden als een goed gesprek. Er moet wél nieuws in zitten, iets van een voetbalmatch én je moet er iets van opsteken.'

Nieuw is dat Indra Dewitte elke week het gezelschap van een huisdokter krijgt. Vorige week gaf die uitleg bij de pregorexia van de Franse minister Dati, die amper vijf dagen na haar keizersnede weer aan het werk ging. Wellicht met pijnstillers, zei de huisdokter, die het afkeurde. 'Na mijn bevalling heb ik toch tweeënhalve maand rust genomen', zegt Indra Dewitte. 'Maar ik wil die Franse minister niet helemaal veroordelen. Ze lag onder vuur als persoonlijke vriendin van Sarkozy en moest laten zien dat ze bovenop haar dossiers zat. Dat is geen goed signaal, maar Dati is ook een vrouw van haar tijd. Daarmee valt ook president Sarkozy iets te verwijten. Ik ken ook vriendinnen die niet zwanger durven te worden omdat ze hun job niet willen verliezen.'

Nog één ding: hoe moeilijk is het voor een presentatrice om goed gekleed te zijn in een decor van witte balken, paarse zetels en groene muren? 'Gelukkig zijn er andere mensen die daarmee bezig zijn. Mijn kleren hangen klaar en mijn schminkster doet de rest. Mijn nagellak of lippenstift hoef ik niet aan het decor aan te passen, want dat draag ik niet. Zolang ik lichamelijk niet perfect moet passen bij het perfecte decor, ben ik al tevreden: ik wil geen vlekjes of kilo's laten weghalen. Laat mij maar gewoon een journaliste zijn in een mooie loft.' aldus Indra Dewitte.

Linda De Win verving Indra Dewitte in 'De Zevende Dag'

Presentatrice Indra Dewitte nam van mei tot en met juli ouderschapsverlof om enkele maanden voltijds tijd door te brengen met haar kinderen. Ze werd in 'De Zevende Dag' (Eén) vervangen door Linda De Win.
De Win, die 'De Zevende Dag' al eens presenteerde, met name toen ze Indra Dewitte verving tijdens haar laatste zwangerschapsverlof, blijft ook gewoon 'Villa Politica' presenteren. De politieke actualiteitsprogramma's lopen normaal niet door tijdens de vakantiemaanden juli en augustus. Dewitte keert in september terug naar het zondagse actualiteitsmagazine op de openbare omroep.

Sophie Dewaele 2011 Joker+ en Lotto trekking zomers kleedje @ Belgische Babes Movies

Sophie Dewaele op 17 augustus 2011 met de Joker+ en Lotto trekking in een zomers kleedje.

Sophie Dewaele: de filosoof-omroepster en lottomadam.

Belgische babe Sophie Dewaele is een bekende tv-omroepster, media figuur en lottomadam. Ze studeerde filosofie in Gent en koos daarna voor een carrière in de media. Haar eerste stappen in de journalistiek waren bij de West-Vlaamse regionale televisiezender WTV, al tijdens haar studies. Daarna werkte ze bij Radio 2 Oost-Vlaanderen aan nieuws en reportages. Later ging ze naar TV1 en Radio Donna. Na een klein intermezzo als persattaché en woordvoerster van de Gentse universiteit, koos ze in 2004 voor VIJFtv.

Als boekenliefhebster en schrijfster is Sophie Dewaele ook jurylid van de Gerard Walschapprijs voor debuterende auteurs en in 2005 schreef ze zelf een boek, over de eerste jaren van haar tweeling. Op haar website beschrijft ze zichzelf als "een denker, soms een piekeraar en een twijfelaar" en zegt ze dat ze wel eens de opmerking krijgt dat ze niet zoveel moet nadenken.

Sophie Dewaele is ook regelmatig te zien als moderator. Daarbij vergeet ze haar roots niet, want ze leidde onder andere het debat op een studiedag voor eigentijds filosofieonderwijs in 2004.

Sophie Dewaele van Nationale Loterij verwart lotto- met biljartballen

Sophie Dewaele (37) presenteert al een tijdje de trekking van de Nationale Loterij op televisie, maar moet haar kennis van de lottoballen nog een beetje bijschaven. De presentatrice kreeg in het Eén-programma De klas van Frieda een foto van een aantal gekleurde en genummerde ballen van een Amerikaanse biljart te zien. Op de vraag of de ballen op de foto lottoballen waren, antwoordde Dewaele 'juist'. Foutje, geeft ze toe. 'Ik zag ballen en cijfers en dacht in een reflex: dat zijn de ballen van de Loterij. Het ging echt heel snel, ik moest tegen de tijd antwoorden. Het was een instinker en ik ben er met mijn twee voeten ingelopen. Als ik de trekking presenteer, ben ik zéér geconcentreerd. Ik heb geen tijd om snooker te spelen, of hoe heet dat? Ik moet dat spel dringend eens spelen.'

Naast Lottomadam is Sophie Dewaele ook nog eens schrijfster van aan aantal boeken.

30 en dolgedraaid
Fragmenten uit het hectische leven van een chocoholic
Stap in het leven van Sophie Dewaele. Dertiger. Professioneel perfectionist. Georganiseerde chaoot. Single moeder van twee kinderen, die zich een weg probeert te banen door de moderne jungle. Als presentatrice maakt Sophie deel uit van het televisiewereldje en proeft ze geregeld van de glitter en de glamour. Thuis proeft ze dan weer van de chaos. In haar boek geeft Sophie Dewaele zich helemaal bloot.

Champagne op de BV-feestjes. In de frigo thuis een paar eenvoudige flesjes wijn van de supermarkt en vooral chocolademelk voor de kindjes. Het leven van Sophie loopt gedurig in het honderd. Dolgedraaid door de chaos, verliest ze echter haar glimlach niet.

Droom van een moeder: Sophie Dewaele
Mei 2007: de geboorte van "Droom van een moeder". Mijn tweede boek. Over de peuter- en kleutertijd van Fran en Simon. Ik vertel over de zindelijkheidstraining, over hoe ik van bedtijd een plezierig moment probeer te maken, wat ik doe als de kinderen bang of boos zijn, ... Het zijn verhalen en raadgevingen waarmee ik andere moeders wil helpen bij de opvoeding van peuters en kleuters.
Daarnaast beschrijf ik het hectische leven van de carrièrevrouw die ook moeder is. Ik ga dieper in op de keuzes die elke mama moet maken. Ik vertel over het dagelijkse circus om de kinderen klaar te stomen voor school en over het hele opvangnetwerk dat elke werkende moeder vaak moet organiseren.
Tijd maken voor de kinderen, maar ook voor zichzelf en voor de partner, dat is de droom van een moeder.

Alles in het dubbel: Sophie Dewaele
Mijn eerste boek verscheen in 2005: "Alles in het dubbel". Over de eerste jaren met mijn tweeling. Over de ups & downs van het moederschap. Ontroerend, soms zelfs grappig en hilarisch. Een herkenbaar verhaal voor mama's én papa's.

Sophie Dewaele in de pers:
Haar boek ligt pas een dag in de boekhandel, maar “Alles in het dubbel. Verdrinken in het moederschap” blijft niet onbesproken. Voor tv-gezicht Sophie Dewaele is het een openhartig relaas van haar ervaringen als moeder van de tweeling Fran en Simon, voor mama’s die door het bos de bomen niet meer zien, hopelijk een hart onder de riem.
Het Belang van Limburg 27 april 2005
Gazet van Antwerpen 28 april 2005

“In elke straat zal wel een moeder wonen die het na de geboorte van haar kind lastig had. Ik wil ook geen medelijden, want ik besef dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben dan ik.”
Het Nieuwblad, Het Volk 21 april 2005
De Standaard 23 april 2005

“Alles in het dubbel betekent ook dat het plezier dat we met de kinderen beleven, dubbel plezier is. ’t Is heerlijk om zien hoe de kinderen als tweeling toch anders zijn dan anderen. Ze zijn nooit alleen, ze imiteren niet alleen ons, maar ook mekaar, ze ontwikkelen een eigen taaltje waarmee ze onderling communiceren…”
De Krant van West-Vlaanderen 29 april 2005

Sophie Dewaele: “Mijn kinderen en ik hebben veel meegemaakt, maar het was gelukkig allemaal van voorbijgaande aard. Ik wil enkel mijn verhaal vertellen: de eerste twee jaren met Fran en Simon, met alle ups en downs.”
Dag Allemaal 30 april 2005

Het boek is in ieder geval geen jammerklacht over het ouderschap.
Story 11 mei 2005

“…na de eerste verjaardag van de tweeling werd alles wat relaxter. (…) Dat neemt niet weg dat het nog steeds hard werken was, maar vanaf dat moment kon ik meer aandacht hebben voor hun ontwikkeling en dan pas begin je te genieten.”
TV-Familie 18 mei 2005

Sophie Dewaele: “Het is in feite heel simpel: zorg dat het moederschap ook voor jezelf leuk blijft!”
Flair 31 mei 2005

Het boek is pittig en luchtig geschreven, met zin voor humor en zelfrelativering. Je leest het in een ruk uit.
Steps magazine juni 2005

Sophie Dewaele: “Ik had altijd gehoord: als je eenmaal moeder bent, weet je vanzelf hoe het moet. En dus zat ik te wachten op de goddelijke ingeving, op het moment dat ik plots tot moeder getransformeerd zou worden.”
Humo 7 juni 2005

“Misschien moeten we met z’n allen gewoon durven zeggen: het was een gigantische chaos bij ons vanochtend!”
Libelle 2 juni 2005

Een verhelderend, relativerend en charmant boek. Charmant? Om eerlijk te zijn: het leest als een trein.
Kind en co juni 2005

Moeder en TV-gezicht Sophie Dewaele
"Ik leerde genieten als moeder"

"Ik zou nooit van mezelf zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder.'
Ik probeer het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Als je je best
maar doet. Dat is het belangrijkste." Sophie Dewaele van de zender
VIJFtv en lottomadam werd in 2002 voor de eerste keer moeder. Ze kreeg toen niet
één, maar 2 baby's. In een openhartig interview praatte Sophie Dewaele over werk, kinderen en
vakantie.

Plots was daar een tweeling voor Sophie. Haar leven geraakte
overhoop. Ze beleefde grote momenten. Maar ze had ook verdriet en
pijn. Ze had er plots een job bij. Daarover schreef Sophie het boek
'Alles in het dubbel, verdrinken in het moederschap'. "Ik had het
niet gemakkelijk na de bevalling. Maar daar schaam ik me niet voor",
zegt ze. Dit jaar kwam haar 2de boek uit: 'Droom van een moeder,
tussen kleuters en carrière'. Fran en Simon zijn ondertussen flinke
kleuters. En Sophie geniet nu volop van haar tweeling.

Waar ben je de laatste weken mee bezig?
Sophie Dewaele: Ik ben nu een vast gezicht bij VIJFtv. Daar ben ik fier op.
De zender geeft mij mooie kansen. In het najaar kom ik met een nieuw
programma op TV. Ik mag er eigenlijk nog niks over zeggen. Maar je
zal mij dan vaak zien. Het programma wordt heel leuk. Maar je kan er
ook wat van leren. Begint de zomer? Dan begint voor veel mensen de
vakantie. Voor mij begint dan vaak het maken van een nieuw
programma.

Neem je dan geen vakantie?
Ik ga wel nog een week in bikini naar de kust. Dat doe ik elk jaar. We gaan net
over de grens naar het kleine plaatsje Bray- Dunes in Frankrijk. De
tijd bleef er stilstaan. Er staan geen hoge gebouwen. Op de dijk kan
je gefrituurde appeltjes kopen. Er is enkel een winkeltje met wat
strandballen en schepjes. Meer moet dat niet zijn. De kinderen willen
zand en strand. Mijn man en ik willen rust. 's Avonds kijken we in
ons appartement naar het ondergaan van de zon. Dat is puur genieten.

Je trok door heel Vlaanderen voor het programma 'Vlaanderen
Vakantieland'. Wat is voor jou de mooiste streek van Vlaanderen?
Sophie Dewaele: De mooiste streek is voor mij Klein-Brabant. Daar woon ik zelf. Ik
voel mij hier thuis. Iedereen kan zien dat het hier mooi is. De
Zwalmstreek vind ik ook heel mooi. Een andere mooie ontdekking was de
Voerstreek. Je kan daar prachtig wandelen. Ze koken er nog heerlijk
zoals vroeger. Vlamingen onderschatten hun eigen streek een beetje.
Je ziet de schoonheid bij je deur soms niet.

Wat is je meest geliefde vakantieland?
Sophie Dewaele: Ik hou heel veel van Italië. Ik was als student 6 maanden in Firenze.
Die stad maakte veel indruk op me. Ik hou van het land, de warme
mensen en de taal. Ik krijg er niet genoeg van. Ik kan eindeloos
terugkeren naar Firenze.

We zagen je pas op VIJFtv in het programma 'Hello Goodbye Zaventem'.
Je volgde er mensen bij het vertrek of de aankomst op de luchthaven.
Hoe was het om dat programma te maken?
Sophie Dewaele: Dat was één van mijn beste ervaringen. Om 6 uur in de ochtend
vertrokken we naar de luchthaven. De reporters zochten mensen om deel
te nemen aan het programma. Ze letten op de taal van het lichaam,
gevoelens, mensen met bloemen. Er was niks voorbereid. Dat maakte het
spannend. De interviews waren een uitdaging. Ik moest meteen de
juiste vragen stellen. Er was geen kans om het opnieuw te doen.

Je deed de inleidingen voor 'Nanny 911'. Dat is een programma over
problemen bij opvoeden. Vond je dat boeiend?
Sophie Dewaele: Ja, ik leerde hoe je zeker niet moet opvoeden. Soms zie je heel
duidelijk waar het fout loopt. Door programma's als 'Nanny 911' kan
er beter over opvoeden gesproken worden. Vroeger zwegen mensen
daarover. Ze vertelden niet over problemen met de kinderen. Dat is nu
veranderd. Daarom hebben die programma's waarde. Soms lijken
problemen wel op een week opgelost. Die indruk krijg je toch van zo
een programma. Maar dat is niet zo. Opvoeden houdt nooit op. Het gaat
met vallen en opstaan. Dat is de luxe van opvoeden. Je kan elke dag
zeggen: 'En nu ga ik het goed doen'. Je begint elke dag met een
schone lei.

Je bent moeder en je werkt voor TV. Gaat dat niet moeilijk samen?
Sophie Dewaele: Ik denk het niet. Moeders met een gewone job hebben het misschien nog
iets moeilijker. Die zitten vast aan de uren op kantoor. Maar alle
werkende moeders hebben dezelfde problemen. We moeten allemaal goed
plannen. Mama's kunnen elkaar helpen. Je kan om beurten de kinderen
ophalen. Ik spreek vaak dingen af met andere moeders uit school. Dat
werkt goed.

Moeten moderne moeders meer kiezen dan vroeger?
Sophie Dewaele: Ja. Vroeger stopten vrouwen met werken als er kinderen kwamen. Dat is
nu veel minder. Veel mama's moeten werken om genoeg geld te
verdienen. Die hebben niet te kiezen. Maar we willen ook meer luxe.
Dan moet je wel met 2 gaan werken. Moeders met een loopbaan willen
ook goede moeders zijn. Dat wil ik ook. Je voelt je dan soms
schuldig. Want je kan niet genoeg bij je kinderen zijn. Er wordt ook
veel verwacht van moeders. We moeten de perfecte echtgenote en de
perfecte moeder zijn. We moeten een boeiende loopbaan hebben en
boeiende hobby's. Dat gaat natuurlijk nooit. Supermama's bestaan
niet. Ze zijn niet perfect. Maar ze doen hun best.

Je nieuwe boek 'Droom van een moeder' ligt in de winkel. Hoe ziet een
droom van een moeder eruit?
Sophie Dewaele: Ik zal nooit zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder'. Ik probeer
het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Naast opvoeding is liefde
voor een kind heel belangrijk. Een kind heeft ook grenzen nodig. Dan
voelt een kind zich pas zeker. Mag een kind alles? Dan wordt het
onzeker. Liefde geven is je kind niet alles laten doen. Je kan je
kind tonen dat je ervan houdt door grenzen te stellen. Meer moet een
kind niet hebben.

Wat vinden mensen van je nieuwe boek?
Sophie Dewaele: Ze vinden het goed. Veel lezers vragen al naar een derde boek.
Misschien komt het er. Maar ik wil eerst nog even wachten. Veel
mensen herkennen zichzelf in het boek. Ze vinden het ook grappig. Dat
was mijn bedoeling. Het beste kwam van een man. Hij las het in één
keer uit. Ik heb hevige fans. Ik raakte duidelijk een gevoelige
snaar.
Vrouwen voelen zich door het boek erkend voor wat ze doen. Ik
beschreef mijn leven. Maar tegelijk beschreef ik het leven van heel
veel vrouwen. Zo zie je maar. Het is overal hetzelfde. Gooit je kind
zich op de grond in de supermarkt? Maak je geen zorgen. We kennen het
allemaal.

Je was heel open in je eerste boek. Dat verraste veel mensen. Je
vertelde hoe moeilijk de eerste jaren met je tweeling waren. Waarom
schamen mensen zich wanneer het niet goed gaat?
Sophie Dewaele: Dat is jammer, hé. We moeten steeds harder ons best doen in het
leven. Draai je in die mallemolen soms niet helemaal mee? Dan durf je
dat niet zeggen. Want dat lijkt niet normaal. Maar het is wel
normaal.

Wat was de grootste les die je leerde?
Sophie Dewaele: Ik leerde dingen hun juiste plaats geven. En ik leerde genieten als
moeder. Ik kon mij vroeger opwinden over lawaai van de kinderen. 'Ze
zullen wel stoppen', denk ik nu. Lopen er dingen mis? Maak ze niet
groter dan ze zijn. Gaan er dingen goed? Geniet ervan. Want het gaat
allemaal snel voorbij. Doe alles zo goed mogelijk.
De eerste jaren met de tweeling waren zwaar. Het was hard werken.
Maar een paar jaar later dacht ik: 'Ik ben eigenlijk wel blij met een
tweeling'. Ik zag de fijne kanten van een tweeling. Ik noem mij nu
een bevoorrechte mama.

Sophie Dewaele
Geboren: 3 december 1973
Komt uit: Ieper
Kinderen: de tweeling Fran en Simon (5 jaar)
Bekend van:
- VIJFtv: onder meer de programma's 'De afvallers', 'De brandkast',
'Hello 
  Goodbye Zaventem'.
- Twee boeken: 'Alles in het dubbel' (2005), 'Droom van een moeder'
(2007).
- Sophie Dewaele schreef stukjes voor de bladen 'Libelle' en 'Steps Magazine'.
Studies: filosofie
Interesses: lezen, schrijven, figuurtrainen, reizen

 

Karakter Sophie Dewaele: "Ik ben een zonnekind, onstuimig en spontaan. Maar tegelijk
ben ik ook teruggetrokken, voorzichtig en een denker."
Wat maakt Sophie gelukkig? "Mijn 2 kinderen. Ze zijn mijn opperste
geluk. Maar ik kan soms ook geluk voelen ergens op een terras. Het is
bewolkt. Plots voel ik de warmte van de zon. Daar kan ik van
genieten. Dat is ook geluk."